Pat à Pain

18 juni

Ik werd ’s ochtends vroeg gewekt door mijn buren. Niet opzettelijk, maar hun hebben de gewoonte om, om 7 uur al lawaai te beginnen maken, en te ontbijten. En dit op een zaterdag morgend. Ik probeerde toch nog wat te slapen, maar om rond half negen besloot ik dan toch op te staan. Ik nam een douche, en nadat ik daaruit kwam, was het ineens ongelooflijk hard aan het regenen en het waaien. Ik verschoot echt van het feit dat voordat ik de douche ging pakken, de zon hard scheen, en nu ineens stortregen en zware orkaan winden. Het was zo hard aan het regenen, dat ik doorweekt was, door een spurtje te trekken van de douches naar mijn tent. Die nog geen 20 meter verder stond. Ik werd gedwongen om de rest van mijn voormiddag door te brengen in mijn tent, gelukkig was voor mij was mijn laptop opgeladen. Dus spendeerde ik mijn tijd met wat spelletjes te spelen, hoera voor patience en hartenjagen (haha). Tegen half 2 was de zon er terug doorgekomen, maar het waaide nog steeds verschrikkelijk. Ik trok direct de stad in, op zoek naar ontbijt, want ik rammelde. En de ham die ik 2 dagen eerder had gekocht was ondertussen grotendeels verorbert door de mieren, en andere insecten. Ik kwam voorbij de Pat à Pain, welke een grote fast-food keten bakkerij was. Of hoe je dat ook moet verwoorden. Zoiets gelijk mcdonalds en quick, maar dan met brood, koffiekoeken, broodjes en pizza’s. Voor €6,50 had ik een groot smoske met tonijn, een eclair en een blikje fruitsap wat ik lekker ging opsmullen in het park, waar dat ik de dag voordien de eendjes was gaan voederen. Nadat het allemaal achter mijn kiezen verdween ging ik terug naar de Guillette de Belle isle. De plaats waar ik al de hele week heb vertoefd. Ook vandaag werd ik weer vriendelijk onthaald, en kreeg ik mijn fruitsapje zonder er achter te moeten vragen (ben overgestapt van fanta naar fruitsap, omdat de fanta hier niet te drinken is).  Ik was nog niet veel verder geraakt in mijn boek, en dacht daarom vandaag een beetje extra moeite erin te steken. Het is Stormbreaker van Anthony Horowitz. Voor zover wat ik er uit begrijp gaat het over een jongen van 14, die na de dood van zijn ouders bij zijn onkel woont. En nadat zijn onkel door een mysterieus auto ongeluk overlijd, komt hij in contact met allemaal vreemde mannen die voor de MI6 werken. Waar hij ook word aangeworven. Ik denk dat ik het waarschijnlijk in het Nederlands ook nog eens ga lezen als ik terug ben. Want voor zover vind ik het wel redelijk een goed boek.

Later waren ze weeral druk in de weer om alles klaar te zetten voor de avond. Het was optreden van een of andere Franse zangeres. 

Wordt vervolgd

2 beer or not 2 beer?

Terug in op de camping, besloot ik nog even gebruik te maken van het internet, en zette mij in de televisie kamer. Er zat nog een man tv te kijken, dus de lichten waren uit. Toen ik even bezig was, en de man vertrok viel mijn oog op een grote poster. Volgens mij toen ik binnenkwam hing die poster plat tegen de muur, maar nog geen uur verder, was deze helemaal opgerold. Ik kreeg er een vies gevoel bij, en besloot toch maar mijn spullen te nemen en te vertrekken. Terug richting taverne om is te gaan zien hoe de oude fransen dansen. Toen ik daar aankwam waren alle tafels bezet, zo schoof ik maar aan de toog. Ik kreeg direct een biertje in mijn handen geschoven van Hélène, de vrouw van de uitbater. Het was een kronenbourg zei ze, ik vond het niet slecht. Toen mijn glas leeg was proefde ik van de 1664, en deze kreeg ik eigenlijk niet echt binnen. Ik werd er, om eerlijk te zijn, misselijk van. Toen ik deze op had vroeg ik dan maar terug een Kronenbourg, die een paar keer werd bij gevuld op kosten van het huis. Maar ik heb toch liever een jup’ke als ik echt mag kiezen. Ik keek wat rond en zag dat het zo een beetje karaoke avond was met af en toe wat gedans. Er liep raar, maar dan ook echt RAAR volk rond. Een vrouw, rond de 60, in een minirok en met een decolleté tot op haar navel. Zo een waar je na 3 maand nog nachtmerries over hebt. Het typische Marina en Johnny koppel. Hij met een zwart spannend hemdtje, dat openstond zodat ge zijn zot borsthaar goed kon zien. Een zonnebril op zijn hoofd, alhoewel de zon die dag niet heeft geschenen, en het nu donker was. Zei haar haar geblondeerd, met zwarte en donkerbruine mesjes(word dat zo geschreven?) in. Overduidelijk zonnebank gebruind, en op hoge hakken waar ze nauwelijks op kon lopen. Wat erg hard opviel toen ze wou dansen, ze bewoog zo stilletjes met haar voeten terwijl de rest van haar lichaam ongelooflijk zot deed. Ik ben gebleven tot 1 uur, om dan terug te keren naar mijn tentje om te gaan slapen.

Sex in het park (bevat geen sex)

Ik had gisteren een stokbrood gekocht, en wou dit nu als ontbijt opeten, maar dat was toch niet zo een slim idee van mij. Ik zat precies op rubber te kauwen, dus na een half uur te kauwen op de helft van mijn stokbrood, besloot ik de rest aan de eendjes in het park te gaan voederen. Een oud koppel kwam mij tegemoet gewandeld, en begonnen spontaan tegen mij te praten over het weer, en over de Belgische politiek, ik had nu echt veel moeite om uit mijn woorden te geraken. Belgische politiek, zo een saai onderwerp, en ik ken er niets van, behalve het feit dat die foorapen hun zakken vullen terwijl ze doen alsof ze werken. Ik ben meer en meer aan het dromen om gewoon naar het buitenland te verhuizen, en den Belziek achterlaten voor wat het is. Na de helft van mijn brood aan de eendjes in de beek te geven ging ik verder, en zei vaarwel aan meneer en mevrouw. Ik ging naar de vijver om de eendjes daar ook een beetje te voederen. Op een bankje onder een boom, waar de meeste eenden zaten, zat een jong koppel elkaar een beetje op te vrijen. Ik liet hen genieten van hun moment, en zette mij een 100-tal meter verder op de grond. Van zodra ik het eerste stukje brood in de vijver smeet, zag je gewoon al de eenden van over heel de omgeving afkomen. Ze kwamen langs alle kanten, via het water, achter mij uit de struiken, vanonder de bomen. Er liepen ook heel wat eendenkuikentjes bij. En ik probeerde mijn brood zowat richting deze te smijten. Maar de oudere waren er meestal toch eerst mee weg. Een kuikentje had toch een stukje bemachtigd, en werd door een 10-tal oudere achtervolgd voor dat stukje brood af te pakken. Het was zo’n grappig zicht, dat ik tranen had van het lachen. Toen ze doorhadden dat mijn brood op was, waren ze ook weer snel vertrokken. Ik bleef nog even kijken, en na een klein kwartiertje stapte ik ook op. Het begon weer bewolkt te worden, en het was aardig aan het waaien. 

Ik ging nog snel het stad in, langs een boekenwinkeltje, waar dat ik 3 boeken kocht. Ofwel 2 boeken kocht, en de 3^e gratis bijkreeg. Alle drie in het Frans natuurlijk, ik zit met het idee dat het beter zou zijn voor mijn Franse woordenschat en zinsbouw. Ook begrijp ik meer van de helft niet, ik kan het boek toch in grote lijnen volgen. Maar omdat ik de details en spannende stukken niet meeheb, kan ik ook niet geboeid blijven lezen. Ik lees een blad of 2, doe dan iets anders, beetje computeren, een klapje doen met de mensen op de camping, een klapje met de mensen van het restaurant, en daarna terug een blad of 2. Toen ik ’s avonds mijn eten bestelde, omelet met ham. Kwam er een hele groep mensen binnen. Ze begonnen alle tafels te verschuiven, en stoelen naar de andere kant van de taverne te brengen. Ik vroeg aan Joëlle, de uitbater, wat er aan de hand was. Hij vertelde me, dat het ’s avonds feest was, en dat deze mensen hier al wat vroeger waren om alles klaar te zetten.

Saint Jacques de compostella

’s Avonds was ik nog even aan de informatiebalie op het trapje gaan zitten om gebruik te maken van het internet. Het was de enigste plaats waar het degelijk signaal was. Na wat rond te surfen, en met Jelle op skype wat te lullen, kwam er een groepje fransen nog snel de camping binnen. Eén van hen vroeg of ik internet verbinding had, en vroeg of hij even mocht gebruik maken van mijn laptop. Aangezien ik ze eerder op de dag al was tegengekomen, liet ik dit toe. Ze vertelden me dat ze elkaar hier op de camping hadden leren kennen. Nog geen 2 dagen geleden. De man die mijn laptop gebruikt, was te voet op stap naar jeruzalem, zonder geld, zonder vervoer, alleen zijn rugzak en een tentje. De andere man Nikolas, volgde de Route Saint Jacques de Compostella (net zoals het Parijse koppel). Hij had heel wat te vertellen. Ik deed mijn best om alles te verstaan maar dat was niet zo gemakkelijk.  Hij was met de fiets, en het is niet de eerste keer dat hij dit deed, ik denk dat hij ongeveer 28-30 jaar was, en hij reed al rond op zijn fiets door Europa sinds dat hij 19 jaar was. Hij kluste hier en daar wat bij om wat geld te hebben om eten te kopen zodat hij kon verder reizen.  We hadden een discussie over het feit dat in Belgie alleen in Vlaanderen de mensen perfect 2 tot zelfs 3 talig waren. En dat voor zo een klein landje zoveel verschillende talen werden gesproken. Dat in Frankrijk de meeste mensen zelfs nog niet eens fatsoenlijk Frans konden schrijven, terwijl in België de meerderheid dit wel kon. Ik denk dat ik wel zeker 3 uur heb zitten luisteren naar zijn verhalen, of toch op mijn minst probeerde. Ook de anderen leken heel geboeid te zijn met zijn avonturen. Toen ik dan uiteindelijk in mijn tent kroop viel ik direct in slaap.