Ik had gisteren een stokbrood gekocht, en wou dit nu als ontbijt opeten, maar dat was toch niet zo een slim idee van mij. Ik zat precies op rubber te kauwen, dus na een half uur te kauwen op de helft van mijn stokbrood, besloot ik de rest aan de eendjes in het park te gaan voederen. Een oud koppel kwam mij tegemoet gewandeld, en begonnen spontaan tegen mij te praten over het weer, en over de Belgische politiek, ik had nu echt veel moeite om uit mijn woorden te geraken. Belgische politiek, zo een saai onderwerp, en ik ken er niets van, behalve het feit dat die foorapen hun zakken vullen terwijl ze doen alsof ze werken. Ik ben meer en meer aan het dromen om gewoon naar het buitenland te verhuizen, en den Belziek achterlaten voor wat het is. Na de helft van mijn brood aan de eendjes in de beek te geven ging ik verder, en zei vaarwel aan meneer en mevrouw. Ik ging naar de vijver om de eendjes daar ook een beetje te voederen. Op een bankje onder een boom, waar de meeste eenden zaten, zat een jong koppel elkaar een beetje op te vrijen. Ik liet hen genieten van hun moment, en zette mij een 100-tal meter verder op de grond. Van zodra ik het eerste stukje brood in de vijver smeet, zag je gewoon al de eenden van over heel de omgeving afkomen. Ze kwamen langs alle kanten, via het water, achter mij uit de struiken, vanonder de bomen. Er liepen ook heel wat eendenkuikentjes bij. En ik probeerde mijn brood zowat richting deze te smijten. Maar de oudere waren er meestal toch eerst mee weg. Een kuikentje had toch een stukje bemachtigd, en werd door een 10-tal oudere achtervolgd voor dat stukje brood af te pakken. Het was zo’n grappig zicht, dat ik tranen had van het lachen. Toen ze doorhadden dat mijn brood op was, waren ze ook weer snel vertrokken. Ik bleef nog even kijken, en na een klein kwartiertje stapte ik ook op. Het begon weer bewolkt te worden, en het was aardig aan het waaien.
Ik ging nog snel het stad in, langs een boekenwinkeltje, waar dat ik 3 boeken kocht. Ofwel 2 boeken kocht, en de 3e gratis bijkreeg. Alle drie in het Frans natuurlijk, ik zit met het idee dat het beter zou zijn voor mijn Franse woordenschat en zinsbouw. Ook begrijp ik meer van de helft niet, ik kan het boek toch in grote lijnen volgen. Maar omdat ik de details en spannende stukken niet meeheb, kan ik ook niet geboeid blijven lezen. Ik lees een blad of 2, doe dan iets anders, beetje computeren, een klapje doen met de mensen op de camping, een klapje met de mensen van het restaurant, en daarna terug een blad of 2. Toen ik ’s avonds mijn eten bestelde, omelet met ham. Kwam er een hele groep mensen binnen. Ze begonnen alle tafels te verschuiven, en stoelen naar de andere kant van de taverne te brengen. Ik vroeg aan Joëlle, de uitbater, wat er aan de hand was. Hij vertelde me, dat het ’s avonds feest was, en dat deze mensen hier al wat vroeger waren om alles klaar te zetten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten