In Honfleur aangekomen ging ik direct op zoek naar een kamping, die zich natuurlijk aan de andere kant van het stadje bevond. Terwijl ik de stad al een beetje verkende zag ik dat ze overal bloemenkransen waren aan het ophangen. Dit omdat het morge 150 jaar bestaan was (denk ik, dat is wat ik versta uit de affiche). Het is een klein stadje, met veel kunst galerijen, kleine restaurantjes en souvenirwinkeltjes. De kamping waar ik aankwam was onder alle verwachtingen. De prijzen waren niet echt laag, en het plekje waar ik op zit, is zo oneffen dat zelfs een bal niet zou weten naar welke kant die moet rollen. Ik word er gewoon zeeziek van. Maarja we kunnen niet altijd in een 5 sterren hotel zitten zeker. Ik ben direct kennis gaan maken met mijn buren. Voor mijn eigen veiligheid natuurlijk, ik wou toch nog eens een goeie maaltijd benuttigen dus vroeg ik hen of ze mijn zak met al mijn elektronica in hun wagen konnen leggen. Zodat ik toch met een goed gevoel door de stad kon gaan. Tijdens het opzetten zag ik mijn Engelse vrienden een paar plaatsen verder hun fietsen voorbereiden voor een tripje. Ik wuifde maar ze zagen me niet. Jammer, dat zal dan voor morgen zijn.
Ik ben wat in het stadje gaan rondkijken, en vond daar een aangenaam restaurantje waar ik Poulet Normand bestelde. Normandische kip, de ober, een kaalgeschoren man van rond de 30 kwam constant rondvragen of alles naar wens was. Naast mij zaten 6 Britten, ik veronderstel 3 getrouwde stellen. Ze waren constant aan het lachen en het grappen. Behalve 1 man, die zat er maar te kniezen. Hij had ook al 2x zijn maaltijd terug naar de keuken gestuurd omdat het volgens hem niet goed was. Ikzelf was heel content met wat ik op mijn bord had, zeker de frietjes gingen vlot binnen. Toen ik halfweg mijn bord was, kwam er blonde vrouw binnen. Heel het restaurant gaapte haar in stilte aan. Zelfs de ober die anders veel te energiek is stond nu stil. Het was echt een mooie madam. Lange blonde krullen, hemelsblauwe ogen, en goed voorzien van borsten en billen. Ze had een zwarte t-shirt aan, en een strakke jeans. De ober wees haar naar een plaatsje aan een raam, en ik zag direct aan zijn gezicht dat hij in haar geintresseerd was. Hij ging ook vaker aan haar vragen of alles naar wens was, en probeerde constant een gesprek te voeren. Maar dat ging niet zo simpel, ze was ook Engelstalig en verstond geen woord Frans, en zijn Engels leek slechter dan mijn Frans. Toen ik de rekening kreeg werd mijn drinken niet aangerekend, hij probeerde mij uit te leggen, dat hij constant lastige klanten heeft, en de mensen die vriendelijk waren, een drankje aanbood. Ik bedankte hem, en wenste hem veel geluk met de blondinne, hij lachte eens en zei merci!
Ik spoedde me terug naar de kamping, het was nog maar half 10 maar ik was al doodmoe, eenmaal in mijn tent aangekomen viel ik direct in slaap. Heel de nacht heeft het zit te regenen, dus het slapen viel niet mee, ik ben precies meer moe dan voordat ik ging slapen, maar soit, zo meteen terug op stap, naar de aquarium in trouville-sur-mer. Hopelijk is die open vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten