De weg naar Carentan

 Als laatste wilden we nog even de Notre-Dame bezoeken. Onderweg kwamen we voorbij een tekenaar. Hij wou een tekening van mij maken, gratis. Maar aangezien ik al 2 keer werd afgezet die dag besloot ik om mij geen 3^e keer te laten vangen. Verder langs de Seine kwamen we een klein vogelmarktje voorbij. We besloten om hier toch even rond te kijken. Verschillende vogeltjes, maar ook konijntjes, cavia’s en andere kleine knaagdieren waren hier te verkrijgen. Aan de Notre-Dame aangekomen zagen we een ongelooflijke wachtrij, en het koste ook nog eens geld om op de torens te geraken. We besloten dan maar aan te schuiven voor de binnenkant te bezichtigen, de wachtrij ging vrij vlot. Na nog geen 5 minuten was het aan ons om binnen te gaan. Vlak voor we binnen waren werd ik tegengehouden door de beveiliging, met mijn grote reiszak mocht ik niet binnen. Ik zei tegen Tars en Liese dat ze verder mochten gaan en ik wel zou wachten. Het duurde niet lang voor ze terug buiten waren. Hierna vertrokken we weer langs dezelfde weg als we waren aangekomen. Langs nog verschillende winkeltjes te passeren, en lang op Liese te wachten besloten we om de metro terug te nemen. Blijkbaar zaten ze niet ver van het station waar ik was aangekomen. Toen de metro arriveerde en we opstapten, viel ik bijna bij het vertrekken. De mensen rondom mij moesten allemaal eens lachen. We stapten over op een andere metro aan les Champe-Lyssee. 2 haltes verder moest ik af. We namen afscheid en ik vertrok richting station. Toen ik daar naar het bord met de uren keek, zag ik dat de trein richting Trouville pas zou vertrekken na anderhalf uur wachten. Omdat ik geen zin had om daarop te wachten besloot ik de eerste de beste trein te nemen die vertrok naar ongeveer dezelfde richting. Het was de trein richting Cherbourg. Vlak voor het opstappen zag ik dat deze stopte in Carentan. Ik kende Carentan van het spel Call of Duty, het is mijn favorite map. Ik besloot daarom dus om hier af te stappen. Gewoon zodat ik misschien de omgeving zou herkennen die ik zo vaak op de computer ben tegen gekomen. Ik vroeg aan de conducteur wanneer we ongeveer in Carentan zouden aankomen. Ze vertelde mij dat het ongeveer 2 uur rijden was van Parijs tot Carentan.  Voor mij zat een man van Afrikaanse origine, hij was muziek aan het beluisteren, en af en toe zong hij een stukje mee. Toen de conducteur langskwam en achter zijn kaartje vroeg ontstond er een hevige discussie. Hij had wel een ticketje maar dat was voor Compostella … en de trein stopte daar helemaal niet. Het enigste dat ik verstond was dat ze hem  hadden gevraagd om de halte ervoor wou afstappen. De discussie duurde wel even, en een andere conducteur kwam erbij te pas. In Caen stonden we een lange tijd stil totdat de man onder druk de trein verliet. En buiten werd die opgewacht door verschillende agenten. Enkele minuten later vertrokken we weer. Toen we in Carentan aankwamen, en ik was afgestapt vroeg ik aan een oudere vrouw of ze een jeugdherberg of camping wist zijn. Ze zei dat ze er wel één wist zijn maar dat het moeilijk was om uit te leggen, dus bood ze aan om mij even tot ginder te brengen. Op de camping aangekomen werd ik onthaald door een vriendelijk koppel. Omdat ik vertelde dat ik te voet was, vertelden ze me dat ik maar 8 euro moest betalen in plaats van 14.  Ik was natuurlijk blij, ik kreeg een stukje gras vlak aan het sanitair. Nadat ik mijn tentje had opgezet besloot ik direct om in mijn slaapzak te kruipen want ik was kapot.